büyük onursal liderimizin yaşam öyküsü: altıncı bölüm

korkulu rüya
ağabeyinin anlattıklarını dinleyen büyük onursal liderimiz rehavetle gerindi, bir iki ağnandı, gözlerini bulutlara dikti, burnunda otların, çiçeklerin kokusu, hayallere daldı:
artık özgürdü. durup dinlenmeden otluyor, toprağı eşeliyor, çifteler atıyordu. annesi, babası, kardeşleri yanındaydi.. hep birlikte mutluydular. aksam olunca, yildizlarin süslediği lacivert-siyah bir kubbenin altındaydılar..liderimiz, bir ağacın altındaki kurumuş ot yığınında uykuya dalıyordu ki, mübarek yüzüne bir kuyruk uzaklıkta kurdun, parlayan bir çift gözünü farketti ve tüyleri diken diken anırmaya başladı.
büyük onursal liderimiz kurttan kaçmak için toparlandığında güçlü bir darbeyle yere yuvarlandı. bir an bilincini yitirdiğini sandı, sonra çevresine baktığında yanıbaşında büyük kizkardeşini gördü. abla eşek, muzipçe gülümsüyordu liderimize.. 'kabus mu gördün, yarım saattir dönüp duruyorsun yattığın yerde..'
büyük onursal liderimiz, o zaman farketti gece olmadığını.. etrafta kurt falan da yoktu.. uykuya dalmadan önce dinledikleri, bu kabusa neden olmustu.. ablasına cevap vermedı. biraz da utanarak koştu, gruptan uzaklaştı ve otlamaya koyuldu..

gölgelerin mesaji
artık güneş, uzak dağların ardındaki yuvasına dönmek üzereydi. gölgeleri uzatıyor, eşek kulaklarını olduklarından daha muhtesem gösteriyordu çimenlerin üzerinde.. ardını günese veren büyük onursal liderimiz bir yandan otluyor, bir yandan da yerde uzayıp giden muhteşem görüntüsünü seyrediyordu.. bir gün bu kadar büyük bir esek olacak mıydı?

devamı olacak.. gelecek bölüm karışık